90. któren — dziś popr. który. [przypis edytorski]
91. zali (daw.) — czy, czyż. [przypis edytorski]
92. tarantowy — o sierści białej w plamy. [przypis edytorski]
93. kołpak — wysoka czapka bez daszka, z futrzanym otokiem. [przypis edytorski]
94. kulbaka — wysokie siodło. [przypis edytorski]
95. Tatarzy białogrodzcy — Tatarzy mieszkający w Białogrodzie (a. Akermanie, dziś ukr.: Biłhorod-Dnistrowskij), położonym nad limanem Dniestru, ok. 20 km od Morza Czarnego, na terenie dzisiejszej płd. Ukrainy, ok. 50 km na płd. zach. od Odessy. Miasto, założone w VI w. p.n.e. jako kolonia grecka, w XVII i XVIII w. znajdowało się w rękach tatarskich. [przypis edytorski]
96. staja — daw. miara długości, w różnych okresach i okolicach licząca od 100 do 1000 m. [przypis edytorski]
97. wilcy — dziś popr. forma M. lm: wilki. [przypis edytorski]
98. Łubnie — miasto na Połtawszczyźnie, na śr.-wsch. Ukrainie, przed 1549 r. rezydencja książąt Wiśniowieckich, w 1655 r. znajdowało się na terytorium zajętym przez Kozaków. [przypis edytorski]
99. pendent — pas zakładany przez ramię, służący do noszenia szabli. [przypis edytorski]