390. ośnik — dziś narzędzie do strugania i korowania drewna, wyposażone w dwie rękojeści i stalowe ostrze. [przypis edytorski]
391. anguł (z łac. angulus: kąt, róg) — załamanie, występ muru, rodzaj bastionu. [przypis edytorski]
392. simia (łac.) — małpa; tu M. lm simia: małpy. [przypis edytorski]
393. wyloty — szerokie, rozcięte rękawy kontusza, w czasie walki zarzucane na plecy, żeby nie przeszkadzały. [przypis edytorski]
394. simiarum destructor (łac.) — pogromca małp. [przypis edytorski]
395. victor (łac.) — zwycięzca. [przypis edytorski]
396. victus (łac.) — zwyciężony. [przypis edytorski]
397. sukurs (z łac.) — pomoc, wsparcie, odsiecz, ratunek. [przypis edytorski]
398. konfuzja (z łac.) — wstyd, zawstydzenie. [przypis edytorski]
399. Wittenberg — Arvid (a. Arfuid) Wittenberg von Debern (1606–1657), szwedzki hrabia i feldmarszałek, uczestnik wojny trzydziestoletniej i potopu szwedzkiego. [przypis edytorski]