1384. duchowieństwo trzech obrządków — tj. obrządku rzymskokatolickiego, greckiego i ormiańskiego. [przypis edytorski]
1385. gunia — wierzchnie okrycie chłopskie. [przypis edytorski]
1386. Rakuszanin (daw.) — Austriak [przypis edytorski]
1387. pajuk (daw.) — członek służby lub straży przybocznej; lokaj. [przypis edytorski]
1388. hajduk (z węg. hajdú) — zbrojny służący, lokaj. Nazwa stosowana w Polsce w XVIII w. wobec lokajów, zazwyczaj noszących węgierskie stroje, służących na dworach magnackich. Źródłosłów węgierski odnosi się do węgierskiej grupy etnograficznej zamieszkującej Hajduság, region geograficzny wchodzący w skład Kraju Zacisańskiego. Drugie znaczenie odnosi się do węgierskiego żołnierza piechoty. [przypis edytorski]
1389. janczar (z tur.) — pieszy żołnierz turecki a. służący w stroju tureckim. [przypis edytorski]
1390. laufer (z niem.) — goniec, posłaniec. [przypis edytorski]
1391. chorągwie komputowe — stałe wojsko zaciężne w XVII w. [przypis edytorski]
1392. stolic — Lwów był wówczas stolicą województwa ruskiego. [przypis edytorski]
1393. ziemia — tu: jednostka administracyjna większa od powiatu a mniejsza od województwa. [przypis edytorski]