1944. siła (daw.) — dużo, wiele. [przypis edytorski]
1945. Nec nuntius cladis (łac.) — nie pozostał świadek klęski. [przypis edytorski]
1946. trąbić przez munsztuk — dać stłumiony sygnał do odjazdu; munsztuk — kiełzno, element uprzęży, zakładany na pysk koński i służący do kierowania szczególnie nieposłusznym wierzchowcem. [przypis edytorski]
1947. zataczać i odprzodkowywać armaty — ustawiać działa na pozycjach i odtykać lufy, zaślepione na czas transportu. [przypis edytorski]
1948. krzywuła — wygięty flet, popularny w muzyce renesansowej, a dziś używany w folkowej. [przypis edytorski]
1949. dzianet (daw.; z wł. giannetto: koń wyścigowy) — piękny rasowy koń paradny. [przypis edytorski]
1950. buzdygan (z tur.) — rodzaj broni, ozdobna pałka; w XVII w. symbol władzy oficera. [przypis edytorski]
1951. kulbaka — wysokie siodło. [przypis edytorski]
1952. faskula — pocisk. [przypis edytorski]
1953. perspektywa (daw.) — luneta. [przypis edytorski]