Tymczasem ze wszystkich stron coraz liczniejsze głosy wołały: „Radziwiłł! Radziwiłł!” Pan Zagłoba przestał wątpić. Zerwał się i wpadł do kwatery Skrzetuskiego.
— Janie, ratuj! teraz pora!
— Co się stało? — pytał Skrzetuski.
— Radziwiłł idzie! Na twoją głowę wszystko zdaję, bo o tobie książę Jeremi mówił, żeś wódz urodzony. Ja sam będę doglądał, ale ty radź i prowadź!
— To nie może być Radziwiłł — rzekł Skrzetuski. — Skądże wojsko nadciąga?
— Od Wołkowyska. Mówią, że ogarnęli Wołodyjowskiego i tamten drugi podjazd, który niedawno posłałem.
— Wołodyjowski dałby się ogarnąć? To ojciec jego nie znasz. On to sam wraca, nikt inny.
— Kiedy mówią, że potęga okrutna.
— Chwała Bogu! to, widać, pan Sapieha nadciągnął.
— Na Boga! co mówisz? przecieby dali znać. Lipnicki pojechał naprzeciw...