140. tużurek — rodzaj surduta z ciemnego sukna, popularnego na przełomie XIX i XX. [przypis edytorski]
141. Jagim dzutem dudaj, moja troka hrabina? — zachowuję ten niecierpliwiący dla czytelnika sposób przekręcania wymowy, ponieważ Balzac bardzo ściśle i uporczywie, nieraz przez całe stronice, trzyma się go w oryginale, ilekroć przemawia ustami Schmukego lub barona de Nucingen. [przypis tłumacza]
142. filuterny — figlarny, lekko prowokujący. [przypis edytorski]
143. powolność (daw.) — posłuszeństwo. [przypis edytorski]
144. meinherr Murr (niem.) — panie Mruczku. [przypis edytorski]
145. płochy — niestały w uczuciach, lekkomyślny. [przypis edytorski]
146. stwierdzić (daw.) — tu: umocnić. [przypis edytorski]
147. foyer — pomieszczenie bądź korytarz w pobliżu sali teatralnej, w którym podczas przerw przebywa publiczność. [przypis edytorski]
148. dla (daw.) — z powodu. [przypis edytorski]
149. Laura — adresatka sonetów Petrarki. [przypis edytorski]