— Dokąd Żyd jedzie?
— Nie twoją drogą!
— A może bym się zabrał z tobą? Bardzo o to proszę.
Furman przez chwilę rozmyśla, po czym oświadcza:
— A na piechotę nie łaska? A idź ty sobie swoją drogą!
— Dokąd mam iść?
— Tam, gdzie cię oczy poniosą! Nie moje zmartwienie.
Wtedy Noach zrozumiał, o co chodzi, i wyruszył na „galutową111” tułaczkę.
Jak wspomniałem na początku, rabi Noach objawił się po kilku latach w Białej. Nie opowiem, jak przebiegła historia z galutem rabiego. Usłyszałem ją z ust świadka, który powołał się na innego świadka. W każdym razie była tak niezwykła, że kto chce jej wysłuchać, musi nastawić oczy i uszy.
W jakiś rok po pojawieniu się rabiego w Białej, bogaty i szanowany Żyd w Białej, reb Jochiel, sprowadził mnie w charakterze mełameda112 do swoich dzieci.