221. ułaszczyć się — dziś: połaszczyć się, skusić się. [przypis edytorski]
222. charakternik (z ukr.) — czarownik. [przypis edytorski]
223. przyoczyć (reg.) — rzucić urok złym spojrzeniem. [przypis edytorski]
224. mużyk (ros.) — chłop. [przypis edytorski]
225. cielęta liżą kogoś (reg.) — jest komuś zimno. [przypis edytorski]
226. półkoszyk a. półkoszek — wiklinowa plecionka w kształcie podłużnego kosza bez jednej ścianki, wstawiana na tylną lub przednią połówkę wozu i wyścielająca jego ścianę szczytową, burty i dno. [przypis edytorski]
227. zachachulić (reg.) — zataić, ukryć. [przypis edytorski]
228. szwarcować (pot., z niem.) — przewozić a. przenosić nielegalnie przez granicę, przemycać. [przypis edytorski]
229. dziegieć — gęsta, smolista substancja o charakterystycznym, przykrym zapachu, wytwarzana przez suchą destylację kory i drewna, używana do celów leczniczych oraz do impregnacji materiałów, uszczelniania beczek, jako smar, klej itp. [przypis edytorski]
230. mierzwa — zgnieciona słoma, używana najczęściej na ściółkę, lub naturalny, organiczny nawóz, gnój. [przypis edytorski]