«To szczęście, że mnie przecież bez kosztu powieszą».

Słoń i pszczoła

Niechaj się nigdy słaby na mocnych nie dąsa!

Zaufana162 tym pszczoła, że dotkliwie kąsa,

Widząc, iż słoń ogromny na łące się pasie,

A na nią nie uważa, choć przybliżyła się,

Chciała go za to skarać. Gdy kąsać poczęła,

Cóż się stało? Słoń nie czuł, a pszczoła zginęła.

Słowik i szczygieł

O prym, kto lepiej śpiewa, szedł szczygieł z słowikiem;