366. perora — długie rozwlekle przemówienie. [przypis redakcyjny]
367. wotum — ślubowanie, przysięga. [przypis redakcyjny]
368. kościane znaki — sztony, liczmany z kości. [przypis redakcyjny]
369. zgrali — zgrali się. [przypis redakcyjny]
370. na fanty — w zastaw. [przypis redakcyjny]
371. zbiór — majątek. [przypis redakcyjny]
372. głód mrą — umierają z głodu. [przypis redakcyjny]
373. facjenda — spekulacja, afera. [przypis redakcyjny]
374. pamfila skinalą — waleta treflowego zamienią w atutowego (kinala). [przypis redakcyjny]
375. Palinodia — grecka nazwa utworu odwołującego wszystkie stawiane komuś zarzuty. Przykładem odwołania jest Pieśń 16 z ks. I Horacego, w której stara się on zjednać kochankę obrażoną uprzednio złośliwą satyrą: „Nad piękną matkę gładsza jeszcze córo! / Znam, żem przewinił wolnym rymem; którą / Chcesz włóż nań karę: czy komina warty, / Czy, by po morzu błędne gonił karty. / (.........) / Poprzestań żalów; i mnie w wieku młodym, / Niebacznym bystra krew była powodem; / Kiedym się gniewnym uniesiony błędem, / Rzucił za piórka ostrego zapędem. // Już ci przyrzekam na sumnienie moje, / Że jadowite żądło mu przykroję / I wziętą z zyskiem przywrócę ci sławę, / Rzuć tylko na mnie oczy twe łaskawe.” (Przekład A. Naruszewicza, tytuł: Do Panny [w książce:] A. Naruszewicz, Dzieła, Warszawa 1778, t. IV, s. 17–18). Tytuł Palinodia (w wyd. Dmochowskiego tytuł Odwołanie) jest użyty przez Krasickiego w sensie ironicznym i jak cały utwór nie jest odwołaniem. [przypis redakcyjny]