Dworzanie, pokojowi, krewni, asystenci111,
Przyjaciele, sąsiedzi i plenipotenci,
I ta wszystka niesyta stołowników zgraja,
Co się zyskiem obłudy karmi i opaja,
Natarli wstępnym bojem. Rad pan wszystkim w domu,
Wrota jego nie były zamknięte nikomu:
Niech zna świat, jak pan możny, dzielny i bogaty.
Grzmią bębny na dziedzińcu112, na wałach harmaty,
Żaki prawią perory113, ksiądz prefekt114 za nimi
Drukiem to wyprobował115, że dzieły wielkimi