Satyry, część pierwsza

by Ignacy Krasicki

I ma słuszne przyczyny. Wszak w Lacedemonie¹¹

Zawżdy siedział Tesalczyk¹² na Likurga¹³ tronie,

Greki archontów¹⁴ swoich od Rzymianów brali,

Rzymianie dyktatorów¹⁵ od Greków przyzwali¹⁶;

Zgoła, byle był nie swój, choćby i pobłądził,

Zawżdy to lepiej było, kiedy cudzy rządził.

Czyń, co możesz, i dziełmi sąsiadów zadziwiaj,

Szczep nauki, wznoś handel i kraj uszczęśliwiaj —

Choć wiedzą, chociaż czują, żeś jest tronu godny,

Nie masz chrztu, co by zmazał twój grzech pierworodny.