I oznajmili mu, mówiąc: „Jeszcze Josef żyje”, i że on włada nad całą ziemią Micraim. I osłupiało serce jego; gdyż nie wierzył im.
I powtórzyli mu wszystkie słowa Josefa, które mówił do nich; i zobaczył wozy, które przysłał Josef828 dla przewiezienia go; i ożył duch829 Jakuba, ojca ich.
I rzekł Israel: „Dosyć!830 Jeszcze Josef, syn mój żyje? Pójdę, a zobaczę go, zanim umrę”.
Rozdział XLVI
I wyruszył Israel ze wszystkim co miał; i przybyli do Beer-Szeby, i złożył ofiary Bogu ojca swego, Icchaka831.
I rzekł Bóg do Israela w widzeniach nocy tej i zawołał: „Jakubie, Jakubie!832” I rzekł: „Oto jestem!”
I rzekł: „Jam Bóg, Bóg ojca twojego; nie obawiaj się zstąpić do Micraimu833; gdyż narodem wielkim uczynię cię tam!
Ja zstąpię z tobą do Micraim, i Ja też cię wywiodę834; a Josef położy rękę swą na oczy twoje!”
I ruszył Jakub z Beer-Szeby; i powieźli synowie Israela Jakuba, ojca swego, i dziatwę swą, i żony swoje, na wozach, które był posłał Faraon dla przewiezienia go.
I zabrali bydło swoje i dobytek swój, który nabyli w ziemi Kanaan835, i przybyli do Micraim, Jakub i całe potomstwo jego z nim.