145. Juno, porzuć (...) zwątpiła — fragment początkowy (w. 1–6) stanowi nawiązanie do mitologicznego sądu Parysa: stanęły doń trzy boginie, Juno, Pallas i Wenus („Erycyna”), a zwyciężczynią została Wenus, która tutaj musi uznać zwycięstwo piękniejszej od siebie i przekazać jej symbol swego pierwszeństwa. [przypis redakcyjny]
146. tusz sobie (starop.) — spodziewaj się. [przypis redakcyjny]
147. wstała — tu: powstała. [przypis redakcyjny]
148. stateczność (starop.) — wierność, stałość. [przypis redakcyjny]
149. Pieśń XI dodana — pieśń wzorowana na elegiach Propercjusza (zwłaszcza III 24) i Katullusa. [przypis redakcyjny]
150. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w utworze jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]
151. chłuba (starop.) — chełpliwość. [przypis redakcyjny]
152. wdzięczniejszy* (starop.) — milszy. [przypis redakcyjny]
153. śniegu sromotę działały (starop.) — przynosiły wstyd śniegowi. [przypis redakcyjny]
154. pokazić (starop.) — zepsuć. [przypis redakcyjny]