Pieśń XIII1
O piękna nocy nad zwyczaj tych czasów2,
Patrz na nas jasno wpośrzód tych tu lasów,
Gdzie jako pszczoły wkoło swego pana
Straż dzierżem niecąc ognie aż do rana.
Bodaj szczęśliwie tę drogę odprawił
I wszystko wedle myśli swojej sprawił
Pan świętobliwy3, któremu nie miała
Polska w dobroci równia4, jako5 wstała.
I już nam ma być ten pohaniec6 srogi,