Pieśń XXI12
Srogie łańcuchy na swym sercu czuję;
Lecz to szczęściem szacuję3,
Żem jest tak pięknym sidłem ułowiony;
Wesoło żywę4, w trosce położony,
A w tym swoim wzdychaniu
Mam rozkosz5 przeciw6 ludzkiemu mniemaniu,
Oczy dziwnej piękności,
W których sie wszytki najdują wdzięczności7.
Dzień to błogosławiony,