Nie da sie znać, że w szczęściu przerównana jemu.
Acz mi miodu podolskie pasieki nie dają
Ani w mym lochu wina seremskie481 stawają,
Ani bogate stada owiec niezliczonych
Strzygą482 odrosłą trawę po górach zielonych;
Przedsię nazbyt ubóstwa nie znać w domu moim,
A by mi więcej trzeba, ufam w Bogu swoim;
Ale gdy niepotrzebne chciwości odprawię483,
Lepiej daleko płatu sobie tym poprawię484,
Niżbych bogate pola węgierskie z porządnym485