Lutnia — wódz tańców i pieśni uczonych,
Lutnia — ochłoda myśli utrapionych:
Ta serce miękczy swym głosem przyjemnym
Bogom podziemnym652.
Pieśń XVII653
Niegodzien tego ten świat zawikłany,
Aby miał na nim rozumem nadany654
Człowiek polegać, a swe szczęśliwości
Sadzić na jego płochej odmienności655.
Co ma ten żywot, na co by bezpiecznie