Szafuj gotowym140 bacznie;
Ostatek, jako zacznie,
Tak Fortuna141 niech kona142: raczy li łaskawie,
Raczy li też inaczej; my siedziem w jej prawie143.
U Fortuny to snadnie144,
Że kto stojąc145 upadnie;
A który był dopiero u niej pod nogami,
Patrzajże go po chwili, a on gardzi nami.
Wszystko sie dziwnie plecie
Na tym tu biednym świecie;