Mir dawno wypowiedział41, i cnocie, niedbały,
Poświęconej nie myśli dostępować skały42.
Albo my do spólnego skarbu43, gdzie życzliwa
Ludzka pochwała i głos pospolity44 wzywa,
Albo w morze, przyczynę wszech nieszczęśliwości,
Perły, złoto i wielkiej kamienie drogości
Zarzućmy, jesli grzechów żałujem statecznie
I nieprawości swoich. Potrzeba kóniecznie
Złej napierwsze początki żądze45 wykorzenić,
A dziełem pracowitszym pieszczotę46 odmienić.