— Wiesz przecie: nigdy nie liczył się ze słowami.
— Ale ja się liczę i grosza mu nie pożyczę. Dosyć! Ma, na co zasłużył.
— Więc nie oddał?
— Lepiej jeszcze. Pożyczył znów 300 złotych.
— Idiota jesteś.
— Ależ poczekaj: jaka2 ty w gorącej wodzie kąpana.
— No więc gadaj.
— Od razu ostro wsiadłem. A on: „czy się zapieram — jak tylko będę miał — jak będziesz w potrzebie, też pomogę”. I powiada: „napadłeś na mnie”.
— A ty?
— Mówię mu, że jak żyję, na nikogo nie napadałem, tylko żeby zwrócił. A on: „Pożycz mi jeszcze 300, to — już razem”.