Notatka: Niepewne odpowiedzi na najprostsze pytania, odpowiedzi z rezerwą.
Komentarz: Rzadko nauczyciel nie doda czegoś nawet do prawidłowej odpowiedzi ucznia. — „Prędzej — wolniej — głośniej — jeszcze raz — dobrze — dalej”.
— Byli trzy chłopcy.
— Nie trzy, tylko trzej.
Nie zawsze uczeń wie, czy źle policzył, czy źle się wyraził. Wytwarza się poczucie błędu, poczucie złej odpowiedzi.
Jakże nieznośna jest wszelka praca, a niemożliwa praca umysłowa, gdy ktoś „stoi nad głową” i dulczy — przeszkadza. Bywa tak:
Naucz.: Więc ile mu zostało funtów?
Uczeń: Pięć.
Naucz.: Całym zdaniem.
Uczeń (zgadując): Sześć.