Po grecku — meter, po łacinie — mater, po francusku — mère, po niemiecku — Mutter.
Moja mama — ma mère — meine Mutter — mea mater — mia meter.
Już maleńkie dziecko zna swoją matkę. Jeszcze mówić ani chodzić nie umie, a ręce do matki wyciąga. Pozna nawet w ogrodzie, gdy się zbliży — i śmieje się z daleka. Nawet w nocy pozna po głosie, po oddechu. Nawet dzieci niewidome i ociemniałe, gdy dotkną ręką twarzy, wiedzą i mówią:
— Mama — mamusia — mateczka.
Raz chłopiec powiedział tak:
— Ja i dawniej myślałem, ale teraz mam trudniejsze myśli. Kiedy byłem mały, miałem łatwe myśli.
Jakie są łatwe myśli o matce?
Że mama jest dobra, że jest wesoła albo się gniewa, albo smutna, zdrowa czy chora.
Że mama pozwala, daje albo zabrania, że chce albo nie chce.
Dopiero później spotyka się różne inne matki, nie tylko własną.