109. dystyngwowany — wyróżniający się, uchodzący za coś lepszego. [przypis redakcyjny]
110. grosz — dawny drobny pieniądz polski. [przypis redakcyjny]
111. szostak a. szóstak — pieniądz wartości sześciu jednostek (za Zygmunta III równy sześciu groszom). [przypis redakcyjny]
112. tynf a. tymf — pieniądz tak nazwany od mincarza za Jana Kazimierza (18 groszy srebrnych). [przypis redakcyjny]
113. Et si quidem fuerit domus illa digna, veniet pax vestra super eam. Si autem non fuerit digna, pax vestra revertetur ad vos (łac.) — A jeśli dom ów będzie godzien, pokój wasz wstąpi do niego; jeśli jednak nie będzie godzien, pokój wasz wróci do was; [w zakończeniu raczej: „(...) odwróci się od was”; red. WL]. [przypis redakcyjny]
114. perorze — [po] przemowie, napomnieniu. [przypis redakcyjny]
115. bakałarz (z łac.) — tutaj: nauczyciel początków. [przypis redakcyjny]
116. według przepomożenia — stosownie do możności. [przypis redakcyjny]
117. akcydens — dochód postronny. [przypis redakcyjny]
118. meszne — zapłata za odprawienie mszy. [przypis redakcyjny]