Arka
Niewielka sobie arka, bez okien i wież,
Od deski do deski będzie z łokieć1 wszerz,
Nie taka znów wysoka — dno przy wieku tuż,
Ale za to będzie miała mą wysokość wzdłuż!
Z dębowego drzewa, bogobojna łódź,
Wypłynie z pokoju, zacznie otchłań pruć...
Tuzin gwoździ, trochę kramu2, desek z dębu sześć —
I pomyśleć, że to czeka na oliwną wieść3!...