przenikasz — gwiazdo na niebios szafirze!
Twój promień duszom mleczną drogę mości,
jeśli wzwyż zechcą iść, a ziemskie niże
rzucić: szczęśliwy, kto cię w życiu spotka,
miłości! — Nawet śmierć dla ciebie słodka!
Niechaj pieśń moja...”
Wołania i szczęk na schodach.
PIETRO
powstaje
Tu się coś dzieje! Szczęk u bram pałacu!