iżem92 jest rodzic żądzy i tęsknoty,

która w głąb bije lub w strop niebios modry,

ofiarnik życia, bólu dawca szczodry — —

lecz iż jest we mnie, jako był początek,

i koniec wszystkim rzeczom, których wątek

w pierścień się splata, zapomnienie wieczne

i ukojenie tęsknot ostateczne,

i szczęście wielkie, nieprześnione, ciche:

zowią mnie także THANATOS, o, Psyche!

Pochyla się i składa pocałunek na ustach Oblubienicy.