ARYSTOS
Mówię:
zbyt długo żyłem — umrę bez powodu...
Wielkiej przeszłości smutek na mnie woła,
co spał na białym księgi pergaminie,
ażem go zbudził, starzec — który zginie,
że zbudził smutek ...
Nowy wybuch gwaru i śmiechu wśród biesiadników.
CHARMION
Straszno mi przy tobie!