a na ich czele śliczna, prześwietlona kruża,
Galatea311 jak Wenus z piany się wynurza;
jej to na Pafos312 boski hołd składają w dani,
odkąd wyspą wzgardziła Cypru piękna Pani.
I tak strojna perliście w konchowe opale
dziedziczka boskich włości kwieciścieje w chwale.
Odejdźcie! — Niechże godzin radości ojcowskiej
nie spsowają zgryzoty, złości ani troski.
Idźcie do Proteusza313! — co mnie do tych baśni —
jak stać się, jak odmienić — odmieniec objaśni.