matka się nie spostrzeże, wreszcie
oczy zamydlić można snadnie179.
MAŁGORZATA
Skąd te szkatuły? — powiedz — czyje?
w tym się niesamowitość kryje!
Pukanie.
To matka pewno — już się płoszę!
MARTA
wyjrzała przez zasłonę
Pan jakiś obcy: proszę!
matka się nie spostrzeże, wreszcie
oczy zamydlić można snadnie179.
Skąd te szkatuły? — powiedz — czyje?
w tym się niesamowitość kryje!
Pukanie.
To matka pewno — już się płoszę!
wyjrzała przez zasłonę
Pan jakiś obcy: proszę!