290. łoza — zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]
291. tutti (wł.) — wszyscy. [przypis edytorski]
292. kobza — ludowy instrument muzyczny, przypominający dudy. [przypis edytorski]
293. Parka (mit. rzym.) — jedna z trzech bogiń przędących i przecinających nić ludzkiego losu; w mit. gr. ich odpowiednikami były Mojry, córki Zeusa i Temidy. [przypis edytorski]
294. reduta (daw.) — bal maskowy. [przypis edytorski]
295. wynaglony — tu: zorganizowany w pośpiechu. [przypis edytorski]
296. ortodoks — tradycjonalista, zwł. w sprawach religijnych. [przypis edytorski]
297. szczwany — chytry. [przypis edytorski]
298. ksenia a. xenia — złośliwe epigramaty w formie dystychu, zwykle wyśmiewające osoby. [przypis edytorski]
299. weredyk (z łac.) — osoba mówiąca prawdę prosto w oczy, nawet gdy jest nieprzyjemna. [przypis edytorski]