Henryku! Henryku!
Faust
TRAGEDII CZĘŚĆ DRUGA
AKT PIERWSZY
PROLOG
Faust, Ariel, Chór Elfów. Urocza okolica. Faust leży na łące kwiecistej; znużony; pogrążony w śnie niespokojnym. Jutrznia. Pląsający krąg małych, nadobnych duchów.
ARIEL
śpiew przy akompaniamencie harf eolskich311
Wiosna wstaje z nocnych cieni
i kwiatami w koło sieje