— Czy na niebie są chmury?
— Są, tuanie.
— Steruj na wprost. Na północ.
— Płyniemy na północ, tuanie.
Serang odstąpił w tył. Kapitan Whalley rozpoznał kroki Massy’ego na mostku. Mechanik podszedł do lewej burty i wrócił, przechodząc kilka razy za fotelem. Kapitan Whalley odkrył w jego skradaniu się jakiś niezwykły rys rozwagi i ostrożności. Udręka Whalleya zawsze wzrastała, kiedy ten człowiek znalazł się w pobliżu. Nie były to wyrzuty sumienia. Wyświadczył nieszczęśnikowi samo dobro. Odczuł, że grozi niebezpieczeństwo; trzeba być jeszcze bardziej ostrożnym.
Massy przystanął i rzekł:
— Więc pan w dalszym ciągu chce odejść?
— Ja odejść muszę.
— A nie mógłby pan przynajmniej zostawić mi na kilka lat pieniędzy?
— To niemożliwe.