O Kniaziu Trojnacie! po co na twém gniezdzie530
Śpisz lata tak długie, mieczu531 rdzewiéć dawasz532?
Czas tobie poleciéć, czas już krew przeléwać.
O Kniaziu! nie słyszysz łzów533 i narzekania;
Bogi534 same znaki do boju ci dają.
Ziemia się zatrzęsła, Udegita535 stary,
Złoty miecz na jasnem wywiesił ci niebie,
Co nocy promiennym miga ci warkoczem
I do walki wzywa, walkę przepowiada.
Na zamki krzyżackie piorun bije boży.