Krwią swoją ziemię użyżniając1496 wrogów,
I jeden z drugim tłukli i walczyli,
Święcąc na przemian wiarę swą i Bogów.
I długie walki, długie były boje,
Aż Gedymina1497 prawicą objęta
Litwa na rany zapomniała swoje1498,
Ale o zemście we wnukach pamięta.
Walczył Gedymin, walczy Olgierd1499 z bratem,
W karki sąsiadów tnie ciężkim bułatem1500,
A każde cięcie krwi strumień wyciska;