Gdy dziećmi otoczony,

Z włosem białym na skroni,

Zwycięzki2124, uznojony,

Z rogiem alusu2125 w dłoni,

Pożegnawszy ród cały,

Kończył życie wesoło,

Syt i boju, i chwały,

Zwiędłe schylając czoło,

O, nie żal, nie żal było

Składać proch pod mogiłą,