O! nie! Jam chciał jéj koronować skronie,
Płaszcz dać ramionóm2722, berło dać jéj w dłonie,
I tron jéj złoty między morza dwóma2723
Postawić — próżno! odumrę2724 służebną!
Słuchaj — zawołał — słuchaj mnie, Zbigniewie!
Znasz ty me życie? znasz ty prace moje?
Wszystko to próżne! i zdrady, i boje,
I krew wylana strumieniem po ziemi,
I duma, która truła żywot cały.
Słuchaj! Mnie oczy zagasną za chwilę