W téjże chwili ruszył biegiem po wschodach i nim służba zdążyła odebrać opieczętowane pliki, już on je pochwycił. Srebrny blat10 stał przygotowany w antykamerze, Brühl złożył na nim papiery i wszedł do króla.
August przechadzał się po pokoju z Hoymem. Zobaczywszy pazia, blat i papiéry, wyciągnął rękę, żywo rozerwał pieczęcie. On i Hoym zbliżyli się do stołu i przeglądali przywiezione listy.
Brühl stał czekając.
— A! — zawołał August — żywo niech Pauli przychodzi!
Brühl nie ruszał się.
— Idź po radzcę Pauli — powtórzył król niecierpliwie.
Paź skłonił się i wybiegł, zajrzał do gabinetu. Pauli spał jak kamień. Powrócił co żywo do króla.
— Pauli! — zawołał August widząc go wchodzącego.
— N. Panie! — wyjąknął Brühl — Radzca Pauli.. radzca Pauli...
— Jest tu?