63. posticum — tylne wejście domu. [przypis autorski]
64. atriensis — sługa stróż atrium. [przypis autorski]
65. cnocie takiéj jak Geminiusa Rufa, który przebijając się mężnie zawołał... — przekręcone imię Gaiusa Fufiusa Geminusa, konsula z roku 29; o jego oskarżeniu i okolicznościach śmierci pisze Dion Kasjusz w Historii rzymskiej LVIII, 4. [przypis edytorski]
66. u trupa Sabinusa rzuconego na Gemonije, jeden wierny pies tylko pozostał — Dio Cassius [Historia rzymska LVIII, 1]. [przypis autorski]
67. w wązkiém przejściu, wiodącém do Cavaedium (głównego podwórca) — z grecka zwano je Diathyrum. [przypis autorski]
68. posłał Macron do Senatu delacyę Albucillę (...) oskarżając ją o rozpustę i bezbożność względem Cezara — Tacyt [Roczniki VI, 47]. [przypis autorski]
69. Żal mi — rzekł — żem dotąd żył (...) prowadzonym przez Macrona, gorszego nad Sejana, i wybranego na jego zgubę — Tacyt, Annal. VI, 48. [przypis autorski]
70. Na przylądku Misene stała willa, dawniéj należąca do Luculla patrząca, wedle słów Fedra, na Sikulskie i Tusków morze — Phaedrus, Fab X, II. V: Caesar Tiberius quum patens Neapolim / In Misenensem venisset suum, / Quae monte summo posite Luculli manu, / Prospecta Siculum, et prospicit Tuscum mare... [fragment z ks. II, V Fabulae (Bajek) Fedrusa]. [przypis autorski]
71. Ville te zamykały w sobie co tylko życie uprzyjemnić i rozpieścić mogło (...) czego najwymyślniejsza zapragnęła fantazya — Zobacz opis willi Vatiusa, w listach Seneki, Ep. 56 [Epistulae, Listy moralne do Lucyliusza]. [przypis autorski]
72. Charicles (...) rękę (...) ujął tak zręcznie, by dobijającego ostatków życia pulsu namacać. Tyberyusz (...) odgadł myśl jego... — historyczne [Tacyt, Roczniki VI, 50]. [przypis autorski]