— No, a co tam? spytała staruszka.
— Marszałka proszą.
— A co? nie mówiłem, dobrej nocy życzę JW. pani! do nóg upadam!
— Dobranoc ci mój kochany, dobranoc — choć ty podobno tej nocy nie bardzo będziesz spał.
— Panie marszałku! począł naglić głos z przedpokoju. — Labe prosi — Labe... bardzo pilno...
— Ależ idę idę! wysuwając się z westchnieniem rzekł — stary. Labe siud — Labe tud — a niema jemu końca! nie mogliby się obejść i kwadransa bezemnie. Już tam jakaś bieda z tą frygą mnie czeka! Skaranie Boże! skaranie Boże!
— Prędzej panie marszałku! zawołał nadbiegając ktoś drugi — Labe się niecierpliwi!!
— To niechże do kroćset... chciał już klnąć Sieniński, ale się wstrzymał i dodał:
A nie może poczekać? Jużciż konno ze wschodów nie zjadę, żeby do niego pospieszyć, ani karku sobie dla niego nie nadkręcę?