Lecz muszęci2, bowiem widzę, a nie masz we mnie przewiny,
Ino są smutki głębokie, na dnie się wijące, wieczyste...
— A jednak, kwitnące jabłonie, soczyste się budzą w nas Moce
Wyniosłej dumy i wstają ze smutków pomrocznej głębiny:
Jabłonie! hej, serca do góry! w jesieni z nas będą owoce!...
Przypisy:
1. obiata — ofiara składana bogom z płodów rolnych lub zwierząt. [przypis edytorski]
2. muszęci — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -ci. [przypis edytorski]