Kiedy powrócił i przyjrzał się dokładnie negatywowi pod światło dostrzegł na nim malutką, ledwie widoczną plamkę na samym horyzoncie. Kilka razy próbował wypłukać negatyw, żeby się jej pozbyć, ale to nie pomogło.
„To zapewne jakaś wada w szkle” — pomyślał.
Z ciekawości postanowił ją zbadać za pomocą silnej soczewki, którą wyjął z lunety.
Ale gdy tylko spojrzał, wydał głośny krzyk, a płytka negatywu omal nie wypadła mu z ręki.
Pędem pobiegł do pokoju, w którym znajdował się Cyrus Smith, podał inżynierowi negatyw wraz z soczewką i wskazał malutką plamkę.
Cyrus Smith obejrzał punkcik, po czym chwycił lunetę i podbiegł do okna.
Powoli przesuwał lunetę, przeszukując horyzont, w końcu zatrzymał ją na podejrzanym punkcie. Opuścił ją i wypowiedział tylko jedno słowo:
— Statek!
Istotnie, z Wyspy Lincolna widać było statek.