Pan Cromarty z przejęciem przypatrywał się konduktowi i zwracając się do przewodnika, rzekł:
— To sati.
Pars skinął głową na znak potwierdzenia i przyłożył palec do ust. Długa procesja posuwała się powoli między drzewami i wkrótce skryła się zupełnie w głębi lasu.
Stopniowo śpiewy nikły w oddali i nastąpiła zupełna cisza.
Phileas Fogg usłyszał słowa wypowiedziane przez Franciszka Cromarty’ego i gdy tylko procesja znikła, spytał:
— Co to jest sati?
— Sati, panie Fogg — odpowiedział generał — to ofiara ludzka, ale ofiara dobrowolna. Kobieta, którą pan widział, jutro o świcie zostanie spalona.
— O niegodziwcy! — wykrzyknął Obieżyświat, nie mogąc powstrzymać objawów oburzenia.
— A te zwłoki? — spytał pan Fogg.
— To zwłoki księcia, jej męża — odparł przewodnik — udzielnego radży Bundelkundu.