Ach! wszak to słowa z Nowej Heloizy92 wzięte!
Jak szczęśliwieś przytoczył. Takiego kochanka
En verité93 nie warta zimna Starościanka.
Mais bientôt94 ma tu nadejść mąż mój uprzykrzony,
Chcę z nim pomówić; waćpan bądź już zapewniony,
Że koniec położymy czułej jego męce,
Że Teresa już jego.
SZARMANCKI
W waćpani ja ręce,
Składam me losy, czucia i ogień ukryty.