Ils sont passés pour moi98 te chwile miłośne,
Zostały się cyprysy99 i ciernie nieznośne.
Dni moje pełne smutku i pełne żałoby;
Z tobą ja, Jungu, mieszkać będę między groby100.
Dobywa Nocy Junga101 i czyta, przerywa czytanie i woła
O Jungu! twoja córka, twa córka kochana,
Nigdy nie była warta mego Szambelana.
SCENA IX
Starościna i Starosta