Kordian

PREZES

Kordianie! oto pismo, któreś dał spiskowym,

Schowaj je, spal, bądź wolnym od przyrzeczeń słowa.

Raz, dwa, trzy, broń na ramię, warta pałacowa...

Czujność... Głupie wyrazy, stąpać, jak nakażą?

Starcze, nudzisz mię! nudzisz nieruchomą twarzą,

Nie będę mógł zapomnieć, że starym nie będę.

Jeśli cię kiedy z kołem mych dzieci obsiędę,

Pluń mi na siwe włosy.