Nie — ja nie omdleję.
O! Matko Boska! Bądź ty ze mną w tej godzinie.
WOJEWODA
Przysięgam, że waćpani gach jak mucha zginie,
Panie Chmara, poszukać w alkowie.
AMELIA
zatrzymując Chmarę.
Stój wasze!
Pierwej w tych piersiach srogie utopcie pałasze,
Nim dotkniecie firanek — a ty słuchaj, mężu.