Jako pod niebo ręką ludzką wbite
Z cegieł pomniki... Nim się ten kraj wsławił,
Bóg wielki przeczuł i pomnik postawił.
26.
Nieuwieńczona śniegowymi srebry,
Musi być u stóp śniegiem kości biała.
Gdybyś, Byronie223, był nie umarł z febry,
Ale od bomby, kuli lub kindżała224,
Dałbym tej górze posępnej nazwisko
Grobu twojego — a Parnas225 tak blisko!