Matko moja! Twe dziecko noszone na ręku
Widziało zachód słońca, na który proroki
Patrzali, pełni luteń Dawidowych dźwięku.
Widziałem zatopione w promieniach obłoki,
Wielką tęczę kolorów i krąg słońca biały,
Rzucający po niebie wielkie światła strzały.
I w myśli mojej było jedno czucia mgnienie
Rozpryśnione na wieczność, jak słońca promienie.
Niech płynie życie pełne chwil takich, a prześnię
I zbudzę się u Boga, nie wiedząc, że byłem