Daleki świecie...

Daleki świecie wiecznie złocistego lata,

Kędy¹ olbrzymie rzeki toczą święte wody,

Gdzie się w słońcu meczety błyszczą i pagody

I piramida szczytem pod błękit wylata²;

Gdzie złotą od gwiazd nocą płynie łódź skrzydlata,

Zostawiając wśród brzegów milczące ogrody;

Ziemio, gdzie zadumane odwiecznie narody

Siedzą jak sfinks wpatrzone w tajemnicę świata;

Od dzieciństwa śnię ciebie i patrzę ku tobie!